Διαβάζοντας αυτό το κείμενο ίσως σκεφτείς “ώχου, τώρα που έκανες παιδί, θα μας ζαλίσεις στον έρωτα”, αλλά θα την προσπεράσω αυτή σου τη σκέψη (που ορθώς την έκανες γιατί όντως θα σας ζαλίσω) και θα κάνω μία κατάθεση ψυχής και θα γράψω όλα όσα θ έμαθα αυτές τις 50 πρώτες μέρες ως μάνα-μητέρα-μαμά. Διότι σαν εμένα θα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω, που ουδέποτε δεν είχαν σκεφτεί το περιβόητο “εγώ πότε θα γίνω μάνα”, το μητρικό τους καμπανάκι δεν είχε ούτε καν χτυπήσει καταλάθος από τον άνεμο και σκεφτόντουσαν πως καλύτερα επικοινωνούσαν με τον Αζόρ παρά με ένα παιδάκι, αλλά παρόλα αυτά μία μέρα ανακοίνωσαν πως θα γίνουν γονείς. Για όλους εσάς λοιπόν γράφω τις παρακάτω λέξεις.

Ψυχραιμία και καλή τύχη. Αυτά τα δύο πράγματα θα τα χρειαστείς περισσότερο και από τις πάνες, όταν θα πας στο σπίτι με το νεογέννητό σου. Το οποίο μπορεί όταν μεγαλώσει να μιλάει 5 γλώσσες, αλλά τις πρώτες μέρες της ζωής του μιλάει άπταιστα μία γλώσσα. Το κλάμα. Κλάμα γιατί πεινάει, κλάμα γιατί πονάει, κλάμα γιατί τα έχει κάνει πάνω του, κλάμα γιατί δεν το έχεις αγκαλιά.

Δέξου κάθε βοήθεια που θα σου προσφερθεί. Θέλει κάποια φίλη σου να έρθει σπίτι και να σου πλύνει τα πιάτα; Πες ναι. Θέλει η μητέρα σου να σου φέρνει φαγητό; Πες ναι. Θέλει να έρθει η θεία σου να σου κρατήσει το παιδί για να λούσεις τα μαλλιά σου; Πες ναι. Οι πρώτες μέρες με το παιδί σου είναι μία δύσκολη δουλειά και κάποιος πρέπει να την κάνει, αλλά όχι απαραίτητα μόνος του.

Άνοιξε ένα συρτάρι και βάλε μέσα το attitude “εγώ τα ξέρω όλα” και κλείδωσέ το. Φέρε στο παιχνίδι και το σύντροφό σου. Οι γυναίκες έχουμε την τάση να θέλουμε να τα κάνουμε όλα εμείς, αφήνοντας πολλές φορές στην απ’ έξω τον μπαμπά. Μέγα λάθος. It takes two to tango, που λέει και ο σοφός λαός. Χωρίστε τις αρμοδιότητές σας δια του δύο και βουρ στον αγώνα.

Ο κάθε ένας θα έχει να σου δώσει και μία συμβουλή. “Μην το μάθεις αγκαλιά”, “δώσ’ του πιπίλα”, “να το βάλεις να κοιμάται στο κρεβάτι του και όχι μαζί σας”, και και και. Σε όλα αυτά θα κουνάς το κεφάλι, θα χαμογελάς, θα τα ακούς και στο τέλος θα ακούς τη δική σου φωνή και ένστικτο.

Μπορεί να μην έχεις τσακωθεί ποτέ με το σύντροφό σου. Θα τσακωθείς. Δεν είναι κάτι σοβαρό. Να θυμάσαι πως στο τέλος της ημέρας και οι δύο θέλετε το ίδιο πράγμα: να έχετε ένα χαρούμενο μωρό.

Ο θηλασμός είναι κάτι φυσιολογικό. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι και εύκολο. Βρες έναν σύμβουλο θηλασμού και άκου αυτά που θα σου πει και θα σου δείξει.

Το σπίτι σου δεν θα είναι ποτέ ξανά τακτοποιημένο, τα ρούχα δεν θα είναι ποτέ ξανά όλα πλυμένα και σιδερωμένα, τα πιάτα στο νεροχύτη μπορούν να δημιουργήσουν ένα ωραίο instalation. Αυτή είναι η ώρα να έρθεις αντιμέτωπος με το OCD  σου.

Μπορεί να κοιμάσαι τα βράδια, μπορεί και όχι. Πραγματικά εξαρτάται από το παιδί. Το σίγουρο όμως είναι πως δεν θα κοιμάσαι πλέον λες και έχεις φάει δύο πίτσες πεπερόνι (vegan) και έχεις πέσει σε food coma. Θα είναι σαν να κοιμάσαι, χωρίς να κοιμάσαι.

Να τρως και να πίνεις νερό.

Όσο δεν είχες διαβάσει στις πανελλήνιες, θα διαβάσεις τώρα. Για κάθε τι που συμβαίνει στο μωρό σου θα ψάχνεις στο internet. Στην ουσία το νεογέννητο είναι κάτι σαν διδακτορικό. Καλό είναι όταν θα το τελειώσεις (γιατί κάποια στιγμή μεγαλώνει και όπως πολλοί λένε τα πράγματα γίνονται καλύτερα) να έχεις και τα δύο σου νεφρά.

Θυμήσου πως κάθε μέρα με ένα μωρό είναι και μία μικρή νίκη. Αξίζεις πολλά μπράβο και ένα ζεστό μπάνιο.