Γιατί; Γιατί όσο και αν προσπαθούν να φέρουν τη λεκάνη τους να ακουμπήσει στις φτέρνες τους, δεν τα καταφέρνουν. Και όλη αυτή η προσπάθεια – όπως είναι λογικό τους χαλάει την ηρεμία.
Για να μη σου συμβαίνει αυτό στη balasana, μπορείς πραγματικά να κάνεις κάτι. Αρχικά, σταμάτα να ανησυχείς και να πιέζεσαι (ήδη το κάνεις σε πολλούς τομείς της ζωής σου, καθημερινά) και κατά δεύτερον μπορείς απλά να ανοίξεις περισσότερο τα πόδια σου και να αφήσεις το σώμα σου να βουλιάξει ανάμεσα.

Για το γεγονός ότι δεν μπορεί η λεκάνη σου να φτάσεις τις φτέρνες σου μπορεί να “ευθύνονται” πολλά πράγματα. Κάποιος τραυματισμός, σφιχτά ισχία, σφιχτές γάμπες… Με το χρόνο και την πρακτική θα τα καταφέρεις. Μη βιάζεσαι και μη στρεσάρεσαι. Practice, practice, practice, που έλεγε και ο Pattabhi Jois, και όλα θα έρθουν.

Μέχρι τότε, φρόντιζε να κάθεσαι όσο πιο αναπαυτικά μπορείς για το σώμα σου και να απολαμβάνεις την αναπνοή στη μαγική αυτή στάση του παιδιού.