Αν αφήσουμε το ηθικό κομμάτι σχετικά με τη βιομηχανία του κρέατος, αλλά και αν ακόμα αμφισβητήσει κανείς και τις επιπτώσεις που έχουν στην υγεία η κατανάλωση ζωικών, η επίπτωση που έχει στο περιβάλλον ισχύει πέρα για πέρα και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε ήδη. Έρευνες έχουν δείξει πως η παραγωγή κρέατος έχει οδηγήσει σε έντονη αύξηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και πως για την παραγωγή 1 κιλού μοσχαρίσιου κρέατος χρειάζονται 7.029 λίτρα νερού. Τα φυτά από την άλλη πλευρά, απαιτούν μόλις το 0,1% από αυτό και ουσιαστικά έχουν αποτύπωμα του άνθρακα.

Αλλά δεν είναι όλα τα φυτά ίδια. Υπάρχει μία κατηγορία που παίρνει, ας το πω έτσι, βραβείο βιωσιμότητας, έναντι των άλλων. Και αυτά είναι οι αποξηραμένοι καρποί φυτών που ανήκουν στην οικογένεια των ψυχανθών , οι οποίοι είναι τα ρεβίθια, τις φακές, τα φασόλια, τα ξηρά μπιζέλια. Δεν είναι όλα τα όσπρια αποξηραμένοι καρποί. Για παράδειγμα, τα φρέσκα φιστίκια, η σόγια, τα μπιζέλια δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία

Εκτός του ότι έχουν μπόλικη φυτική πρωτεϊνη και ίνες και κοστίζουν λίγο, αυτοί οι αποξηραμένοι καρποί φυτών είναι μία από τις ευεργετικές για το περιβάλλον τροφές, που υπάρχουν. Όταν συγκομίζονται τυπικές καλλιέργειες, όπως το σιτάρι και το καλαμπόκι (καλλιέργειες δημητριακών, όπως αποκαλούνται συστηματικά), τείνουν να ρουφάνε τις θρεπτικές ουσίες του εδάφους. Έτσι, εάν οι αγρότες συνεχίσουν να καλλιεργούν δημητριακά στην ίδια θέση ξανά και ξανά (μια γεωργική πρακτική που είναι γνωστή ως μονοκαλλιέργεια), το έδαφος εξαντλείται και με την πάροδο του χρόνου το έδαφος θα παράγει λιγότερο θρεπτικά τρόφιμα.

Από την άλλη πλευρά οι εν λόγω αποξηραμένοι καρποί, δεν χρειάζονται την ανάπτυξη αζωτούχων λιπασμάτων. Όπως έχουν πει και οι ειδικοί: “Οι αποξηραμένοι καρποί φυτών, οι οποίοι ανήκουν σε αυτή την οικογένεια, μειώνουν τη χρήση ορυκτών καυσίμων, επειδή δεν χρειάζονται αζωτούχα λιπάσματα (ένα βασικό συστατικό του αζωτούχου λιπάσματος είναι το φυσικό αέριο – ένα ορυκτό καύσιμο). Η καλλιέργεια αυτών των καρπών καθιστά τα εδάφη πιο εύφορα, μειώνοντας την ανάγκη για λίπασμα. ”

Ω ναι, στην ουσία βοηθούν το χώμα, στο οποίο φυτεύονται. Αντί να ζητούν αζωτούχα λιπάσματα για να αναπτυχθούν, παίρνουν το άζωτο από τον αέρα και τη γη και το επαναφέρουν στο χώμα. Φέρνουν  ένα πολύ διαφορετικό σύνολο βακτηρίων στο χώμα καθώς και μικρόβια. Κάθε άλλο φυτό στο βασίλειο αντλεί θρεπτικά συστατικά από το χώμα και εάν δεν υπάρχουν θρεπτικά συστατικά, δεν τα καταφέρνουν. Αυτοί οι αποξηραμένοι καρποί φυτών τραβούν το άζωτο από τον αέρα μέσα στο χώμα και το αποθηκεύουν σαν λιπώδη κύτταρα .

Να αναφέρω κιόλας πως είναι και αποδοτικοί όσο αφορά στο νερό, καθώς είναι ξηροί.

Επίσης, μακροπρόθεσμα συνεισφέρουν στη μείωση της ανάπτυξης της κλιματικής αλλαγής, όσο και στον περιορισμό του υποσιτισμού στον κόσμο και αυτό γιατί μπορούν να καλλιεργηθούν σε τόσα διαφορετικά κλίματα.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς, οι βιώσιμες πηγές τροφίμων όπως αυτές θα γίνουν όλο και πιο σημαντικές, επομένως ας τις βάλουμε στο πιάτο μας!