Μερικές φορές όταν κοιτάω μέσα μου παρατηρώ πως μεγάλωσα με τύψεις. Τύψεις που δεν ήμουν καλύτερη μαθήτρια στο σχολείο, τύψεις που έμαθα γερμανικά και τα ξέχασα, τύψεις που στην εφηβεία φώναζα στους δικούς μου, τύψεις που δεν αγαπάω τη μητέρα μου όσο όσο θα έπρεπε, τύψεις που ήμουν άπιστη μέσα σε σχέσεις, τύψεις που δεν κατάφερα να σώσω το σκύλο μου, τύψεις που θέλω να περνάω χρόνο μόνο με εμένα, τύψεις που κοιμάμαι νωρίς, τύψεις που δεν βγαίνω με τους φίλους μου. Γενικά είμαι ο Άτλαντας των τύψεων.

Τις μεγαλύτερες όμως τύψεις τις έχω, γιατί μερικές φορές δεν με αγάπησα, αλλά έψαχνα πάντα άλλους να με αγαπήσουν. Έλα όμως που μερικά βήματα πρέπει να τα κάνουμε μόνοι μας, γιατί αυτός είναι  ο μοναδικός τρόπος για να μάθουμε πού θέλουμε να πάμε και ποιοι είμαστε.

Σαν ένα έργο σε εξέλιξη, με μία όμως διαφορά μεταξύ του να αγαπάμε τον εαυτό μας μέσα από αυτή τη διαδικασία της αυτοπραγμάτωσης και του να ασκούμε συνεχόμενη αυτοκριτική, που μας κόβει την ανάπτυξη σαν ένα αυτο-σαμποτάζ.

Τις τελευταίες μέρες με βάζω απέναντι και με παρατηρώ και απόψε θέλω να μοιραστώ μαζί σας μερικά πράγματα από αυτά που μου λέω, γιατί ίσως κι εσύ, που με διαβάζεις, να νιώθεις το ίδιο.

“Μπορεί ο σύντροφός σου να βλέπει μέσα στα μάτια σου ολόκληρο τον κόσμο και μέσα στην ψυχή σου την ομορφιά, αλλά αν εσύ δεν κάνεις την παραμικρή προσπάθεια να σε αγαπήσεις, όσο και να σε λατρέψει ο άλλος τίποτα δεν θα αλλάξει. 

Ακόμα και αν κάποιος σε αγαπήσει με όλο του το είναι, δεν θα είναι αρκετό για σένα για να σε κάνει να δεις. Γιατί μέσα σου έχουν παγιωθεί πλέον οι επιλογές και τα πιστεύω σου. Όχι απλά αρνείσαι να δεις το μεγαλείο σου, αλλά το φοβάσαι. 

Όσο υπομονετική και ευγενική να είναι η αγάπη του άλλου, ανεξάρτητα από το πόσο γλυκά σε φιλάει ή πόσο υπέροχος είναι, δεν πρόκειται να σε κάνει να σε αγαπήσεις. 

Θα βρεθούν γυναίκες και άντρες που θα σου πουν πόσο εκπληκτική είσαι και πόσο πολύ σε χρειάζονται στη ζωή τους, αλλά για σένα αυτό δεν θα έχει καμία σημασία, αν καμία σημασία δεν έχει ο εαυτός σου σε σένα την ίδια. 

Θα θέλεις από τον άλλον λίγα, γιατί δεν τα αντέχεις τα πολλά. Δεν θα αναζητάς ανθρώπους να σε ανεβάζουν, αλλά ανθρώπους που θα σε ρίχνουν, γιατί έτσι έχεις μάθει να αισθάνεσαι άνετα. Και όταν κάποιος βρεθεί και σε αγαπήσει άνευ όρων, δεν θα μπορέσεις να το καταλάβεις γιατί εσύ έχεις μάθει να σε αγαπάς υπό προϋποθέσεις. Έχεις μάθει να κοιτάς τον καθρέφτη και το μόνο που βλέπεις είναι λάθη και αποτυχίες. 

Κανένας δε θα σε μάθει να αγαπάς τον εαυτό σου. Παρά μόνο εσύ. Μόνο εσύ θα ζεστάνεις την καρδιά σου. Μαλακά χωρίς να λιώσεις.” 

Μόνο εσύ.

 

bliss
L.P.