Όλοι θέλουμε λίγο νησί ακόμα. Να φορέσουμε για ακόμα μία φορά τα καλοκαιρινά μας και να μυρίσει το δέρμα μας αλάτι και ήλιο. Γιατί και ο ήλιος έχει άρωμα. Όταν ακουμπά το δέρμα μυρίζει γιασεμί. Τουλάχιστον το καλοκαίρι. Τουλάχιστον όταν είσαι σε νησί. Με ένα εισιτήριο Blue Star Ferries στο χέρι βρέθηκα στον Πειραιά και από εκεί με την άνεσή μου στην αρχόντισσα των Κυκλάδων, τη Σύρο. Εκεί που οι πωλητές των λουκουμιών κάνουν σπριντ στο κατάστρωμα του πλοίου μόλις αυτό κάνει στάση στο λιμάνι. Σε ένα λιμάνι που όταν το είχα πρωτοδεί σαν παιδί, μου είχε κάνει εντύπωση το πόσο βιομηχανικό μοιάζει, με το Νεώριο και τους θεόρατους γερανούς του.

Βούτηξα από την προβλήτα των Αστεριών και κολύμπησα μαζί με άνθη βουκαμβίλιας, που ο αέρας τα είχε πάρει και τα είχε ρίξει στη θάλασσα. Περπάτησα στα στενά της Ερμούπολης, που για κάποιο λόγο μου θύμισαν τη Λισσαβόνα. Χάθηκα στο λαβύρινθο από σκαλιά στην Άνω Σύρο και ζήτησα από κάποιον να με βγάλει μία φωτογραφία στα βραχάκια πίσω από την Πινακοθήκη των Κυκλάδων με θέα τη συνοικία Βαπόρια. Ανάμεσα σε όλα αυτά έφαγα. Έφαγα αρκετά. Γιατί όσο και αν δύσκολα θα το πιστέψει κανείς, η Ερμούπολη έχει αρκετές vegan επιλογές, που τουλάχιστον δεν θα σε αφήσουν νηστικό.

Η γευστική μου vegan περιπέτεια στη χώρα της Σύρου ξεκίνησε με τους σωστούς τρόπους: συμβουλεύτηκα το νέο app Vegan Guide Greece, όπου σου λέει – μεταξύ άλλων – σε ποια μέρη θα βρεις vegan επιλογές και μετά πάλι ρώτησα όλους όσους με ακολουθούν στα social media (διότι ως γνωστόν ρωτώντας πας στην Πόλη).

Την πρώτη μέρα, λοιπόν, έφαγα μία χορταστική χορτόπιτα με αρωματικά και ένα (ελαφρώς νερωμένο) χυμό με παντζάρι, καρότο και ginger στο πολύχρωμο The Corner, όπου εκεί ένας vegan έχει κάποιες επιλογές, κυρίως αν πάει μετά τη μία το μεσημέρι, όπου σερβίρουν και φαλάφελ.

Ωραίο πρωινό, επίσης, με κάποιες vegan και raw vegan επιλογές θα βρει κάποιος και στο κουκλίστικο Jar. Πήγαινε σχετικά νωρίς για να βρεις να κάτσεις (τα κατάφερα με την τρίτη προσπάθεια) και πάρε έναν χυμό (εγώ ήπια έναν αποτοξινωτικό) και την vegan τάρτα σοκολάτας με ξηρούς καρπούς, κακάο και σιρόπι αγαύης (ναι ναι αυτή της φωτογραφίας από πάνω). Αν και ελαφρώς τσιμπημένο, δηλαδή γι αυτά τα δύο πλήρωσα 11 ευρώ, παρόλα αυτά αν σου αρέσει να ξεκινάς τη μέρα σου με γλυκό πραγματικά αξίζει.

Χωρίς να απομακρυνθείς και πολύ από εκεί που είσαι, λίγα μέτρα πιο πέρα, απέναντι από το δημαρχείο, στο Ελληνικό Καφενείο θα βρεις αρκετές χορτοφαγικές επιλογές (που μπορούν να γίνουν και vegan) τόσο για πρωινό, όσο και για brunch. Κάτσε λοιπόν στα τραπεζάκια έξω, γιατί μέσα μοιάζει με συμβατή συνοικιακή καφετέρια, κάπου στο Παγκράτι και ετοιμάσου: Για πρωινό σου προτείνω το σοκολατούχο ρόφημα αμυγδάλου (με βρώμη, καβουρδισμένα αμύγδαλα και μπανάνα) όπου δοκίμασα, το κλασσικό πρωινό με σπιτική μαρμελάδα, ταχίνι και φρυγανισμένο πολύσπορο ψωμί και τσάι του βουνού και τη φρουτοσαλάτα με νιφάδες δημητριακών, ξηρούς καρπούς και σπόρους συνοδευόμενα από γάλα αμυγδάλου.

Όσο αφορά στο brunch (σερβίρεται μία με πέντε) δοκίμασε το χορτοφαγικό μπέργκερ με μπιφτέκι φακής, αρωματισμένο με βότανα και μπαχαρικά, μανιτάρια, καραμελωμένα κρεμμύδια) ή τα ντολμαδάκια με σάλτσα λεμονιού ή το open σάντουιτς, το οποίο για τους vegans έχει κρέμα αβοκάντο, μανιτάρια, baby φύλλα παντζαριού μέσα σε πολύσπορο ψωμάκι.

Αν σου έρθει όρεξη για πίτσα, στο ιταλικό εστιατόριο στο λιμάνι, στο Amvix, θα βρεις δύο πίτσες χωρίς τυρί. Αυτή που πήρα εγώ ήταν με κάπαρη, ντοματούλα και καυτερή πιπεριά. Προσοχή γιατί είναι αρκετά καυτερή η πιπεριά, αλλά αν σου αρέσουν τα καυτερά όλα καλά. Η αλήθεια είναι πως δεν με ενθουσίασε και τόσο η πίτσα (την βρήκα λίγο στεγνή – δηλαδή αν αφαιρείς κάτι, όπως το ζωικό τυρί, φρόντισε να το αντικαταστήσεις με κάτι άλλο και πλέον υπάρχουν vegan υποκατάστατα και ιδέες), γι αυτό και πήρα να δοκιμάσω και μία απλή ναπολιτάνα με πένες, ήταν φανταστική. Απλή και φανταστική.

Μία ακόμα κάπου χάνει-κάπου κερδίζει κατάσταση έζησα και στο Django. Εκεί το vegan burger με μπιφτέκι παντζαριού, ηλιόσπορους και φάβα, θα μπορούσε να είναι λίγο πιο ζουμερό. Θέλω να πω ότι το μπιφτέκι ήταν τίμιο, αλλά ήθελε κάτι ακόμα μέσα το burger, ώστε να κατεβαίνει πιο εύκολα. Ωστόσο, το sorbet σοκολάτας με τσίλι και το sorbet πεπόνι που έφαγα, ήταν σαν να τρώω την ευτυχία.

Μερικά μέρη που έμαθα πως και αυτά έχουν vegan επιλογές, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν πήγα για να εκφέρω άποψη ήταν στο Μαύρο Πρόβατο, όπου σερβίρεται σουβλάκι με μανιτάρι, το Πιτάκι Μπαρ, όπου έχει καλαμάκι λαχανικών και οι Ερμουπολίτικες Γεύσεις, όπου έχουν στο μενού τους φαλάφελ. Φαλάφελ και φάβα με τσιπς παντζαριού έχει και στο Κουζίνα.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν το μαγαζάκι που λέγεται Ευεξία και το οποίο είναι ένα μικρός παράδεισος με βιολογικά προϊόντα, vegan σνακ, θεραπευτικά βότανα και συμπληρώματα διατροφής. Ποιος να το φανταζόταν δηλαδή, πως θα έβρισκα κάτι τέτοιο στη Σύρο.

Όπως είπα και στην αρχή οι vegan επιλογές που έχουν τα μαγαζάκια του νησιού είναι αρκετές, σε σύγκριση δηλαδή με άλλα νησιά, στα οποία πήγα φέτος το καλοκαίρι και ένιωθα πως μερικά εγκεφαλικά κύτταρα καιγόντουσαν όταν ρωτούσα αν υπάρχει κάτι vegan. Και αυτό είναι ευχάριστο. Ας κρατήσουμε αυτό, για αρχή.

 

Μέχρι το επόμενο ταξίδι.. μην ξεχνάς να τρως τα λαχανικά σου
L.P.