Άσε τα λόγια και τις πράξεις να ξεχειλίσουν από αγάπη και συμπόνοια. Φόρα παρωπίδες για να μην βλέπεις την ασχήμια. Άνοιξε τα μάτια και μέσα σε έναν κόσμο που νοσεί από μικροψυχία, εσύ άφησε τη λάμψη σου να τους τυφλώσει. Οι τελευταίες μέρες ήταν άσχημες. Χάθηκε φύση, χάθηκαν άνθρωποι, χάθηκαν ζώα. Αυτό όμως που βρέθηκε είναι το συναίσθημα της αλληλεγγύης. Αυτό σε κάνει αιώνιο.

Να βλέπεις το καλό. Να είσαι το καλό.

Και αν θέλεις να γλυκάνεις λίγο ακόμα τη ψυχή σου και να μεγαλώσεις τα όνειρά σου, κάνε αυτό που ο Γκαίτε διατύπωσε τόσο όμορφα: “O άνθρωπος”, είπε, “πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό”.

Σήμερα δες τις φωτογραφίες από τα πράγματα που μαζεύτηκαν και τα ζώα που διασώθηκαν και διάβασε αυτό το ωραίο ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ. Ας αποκτήσει νόημα η ζωή μας. Ας την πάρουμε στα σοβαρά. Η κακία είναι για τους ανόητους.

Η ζωή δεν είναι παίξε γέλασε
Πρέπει να τήνε πάρεις σοβαρά
Όπως, να πούμε, κάνει ο σκίουρος
Δίχως απ’ όξω ή από πέρα να προσμένει τίποτα
Δε θα `χεις άλλο πάρεξ μοναχά να ζεις.

Η ζωή δεν είναι παίξε γέλασε
Πρέπει να τήνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που έτσι, να πούμε, ακουμπισμένος σ’ έναν τοίχο
Με τα χέρια σου δεμένα
Ή μέσα στ’ αργαστήρι
Με λευκή μπλούζα και μαύρα ματογυάλια
Θε να πεθάνεις, για να ζήσουνε οι άνθρωποι,
Οι άνθρωποι που ποτέ δε θα `χεις δει το πρόσωπό τους
Και θα πεθάνεις ξέροντας καλά
Πως τίποτα πιο ωραίο, τίποτα πιο αληθινό απ’ τη ζωή δεν είναι

Πρέπει να τήνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που θα φυτεύεις, σαν να πούμε, ελιές ακόμα στα εβδομήντα σου
Όχι καθόλου για να μείνουν στα παιδιά σου
Μα έτσι, γιατί το θάνατο δε θα τονε πιστεύεις
Όσο κι αν φοβάσαι
Μα έτσι, γιατί η ζωή θε να βαραίνει πιότερο στη ζυγαριά.