Από τους μεγαλύτερους μου φόβους είναι να μείνω μόνη. Και ενώ η απόλαυση της μοναξιάς υποτίθεται πως είναι η απόδειξη πως είσαι ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος, που τα έχει βρει με τον εαυτό του, για εμένα φαίνεται λίγο ως τιμωρία. Βέβαια για να θέσω και τα πράγματα σωστά, είναι διαφορετικό να έχεις επιλέξει τη μοναξιά και διαφορετικό να σου προκύψει με τρόπο ελαφρώς βίαιο, για παράδειγμα όταν χωρίζεις ή όταν κάποιος δικό σου άνθρωπος φεύγει μακριά (είτε αυτό το μακριά είναι μία άλλη πόλη ή χώρα ή ακόμα είναι εκεί που ο Άγιος Πέτρος είναι κλειδοκράτορας ή οι άνθρωποι ζουν σε λόφους από πιλάφι με παρθένες γύρω τους).

Τι κάνεις λοιπόν, όταν αυτή η απρόσμενη μοναξιά σε κατακλύζει και γεμίζει το είναι σου; Όταν έρχεται το βράδυ και όλα σου φαίνονται βαριά και ασήκωτα. Το μυστικό είναι το mindfulness. Η καλλιέργεια της επίγνωσης του εδώ και του τώρα. Αυτό που θα σε κάνει να συνειδητοποιήσεις ότι είσαι πολλά παραπάνω πράγματα από τις σκέψεις σου και ίσως θα κάνει το στρες λίγο πιο πέρα.

3 τεχνικές που μπορείς να χρησιμοποιήσεις όταν η σκέψη “είμαι μόνος” αναβοσβήνει στο μυαλό σου είναι οι παρακάτω:

Συγκεντρώσου στην αναπνοή σου. Κάθισε κάπου ήσυχα και παρατήρησε την αναπνοή σου. Πάρε εισπνοές από τη μύτη και εκπνοές από το στόμα. Καθώς θα το κάνεις αυτό διάφορες σκέψεις (ίσως και δυσάρεστες) θα έρθουν στο μυαλό σου. Μην προσπαθήσεις να κάνεις αυτές τις σκέψεις να σταματήσουν. Αποδέξου τες και απλά στρέψε την προσοχή σου και πάλι στην αναπνοή σου. Εισπνοή από την μύτη, εκπνοή από το στόμα.

Γίνε λίγο περίεργος. Γίνε παρατηρητής. Κάνε την απλή εξής ερώτηση στον εαυτό σου: γιατί είμαι πραγματικά θλιμμένος αυτή τη στιγμή. Φτάσε μέχρι το βάθος αυτής της σκέψης. Όταν θα το κάνεις, θα καταλάβεις πως είναι απλά φόβος. Φόβος του να μείνεις μόνος, του να πεθάνεις μόνος ή φόβος του να μην αγαπηθείς ποτέ από κάποιον άλλον ξανά. Με λίγη ψυχραιμία (και με αναπνοές) θα καταλάβεις πως όλο αυτό είναι παράλογο. Γι αυτό γίνε παρατηρητής, δες τα πράγματα και τις σκέψεις σαν να ήταν σκέψεις κάποιου άλλου ανθρώπου. Αυτό βοηθά πολύ.

Απλά απόλαυσε αυτή την αίσθηση του να το αφήσεις να φύγει. Είναι απλά ένα συναίσθημα, ένας φόβος, ένας κόμπος που έχει δεθεί γύρω σου και σε σφίγγει. Δεν είναι όμως κάτι που δεν λύνεται. Δέξου αυτό που σου συμβαίνει και προχώρα. Τα πράγματα μπορούν να πάνε μόνο καλύτερα. Δες τον κόσμο από την όμορφη και αστεία του πλευρά. Μπες λίγο στη θέση του αφηγητή και άφησε απλά τα πράγματα να κυλήσουν. Όταν νιώσεις καλά με όλα όσα σε περιβάλλουν, η ευχαρίστηση που θα πάρεις είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο νομίζεις.

Και κάτι τελευταίο: Δεν είσαι μόνη.

Φωτογραφία: @mikiash