Ζούμε στην εποχή όπου ακόμα και το φαγητό μας θέλουμε να είναι ινσταγκραμικό, όσο πιο τέλειο, τόσο το καλύτερο. Θα έλεγες όμως κανείς ότι αυτή η στάση μας, δείχνει πόσο αποσυνδεδεμένοι είμαστε με την τροφή μας. Παρόλο που πολλοί από εμάς βλέπουμε εκπομπές μαγειρικής και διαβάζουμε βιβλία μαγειρικής και ακολουθούμε food blogs, δεν είμαστε και τόσο εξοικειωμένοι με τις πρώτες ύλες. Κάτι το οποίο συμβαίνει γιατί δεν ζούμε μέσα στη φύση, αλλά έξω από αυτή. Έτσι, λοιπόν, τα πάντα έχουν αποκτήσει μία τεχνητή ομορφιά, όπως αυτή την κέρινη των μήλων, από πολλά τρόφιμα χρησιμοποιούμε μονάχα ένα κομμάτι τους (για παράδειγμα από το μπρόκολο ή από το celery) αγνοώντας τα υπόλοιπα και επαναπαυόμαστε στην ημερομηνία λήξης και όχι στη μυρωδιά ή τη γεύση ώστε να μάθουμε αν κάτι χάλασε. Και πλέον χαρακτηρίζουμε “καλή” τροφή αυτή που μοιάζει καλή, παρά αυτή που είναι στη γεύση καλή.

Στην Αμερική σύμφωνα με τη μη-κερδοσκοπική οργάνωση Save The Food, το 40% του φαγητού καταλήγει στα σκουπίδια. Στην Ευρώπη το φαγητό που πετιέται κάθε χρόνο υπολογίζεται πως θα μπορούσε να γεμίσει τα πιάτα 200 εκατομμυρίων ανθρώπων. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα του 2017, τα απορρίμματα τροφής από ξενοδοχειακά εστιατόρια και resorts, καθώς και από τα διακεκριμένα εστιατόρια της χώρας μας έφτασε τους 300.000 τόνους, ενώ σύμφωνα με στοιχεία της WWF, κάθε νοικοκυριό στη χώρα μας σπαταλάει 99 κιλά τροφίμων ανά άτομο το χρόνο.

Aκόμα και σήμερα το 37% των Ελλήνων σπαταλάει φαγητό τουλάχιστον 1-2 φορές τον μήνα, με τους νέους από 18-34 ετών να πετάνε τη μεγαλύτερη ποσότητα φαγητού.

Τι είναι το κίνημα του άσχημου φαγητού

Το κίνημα αυτό ξεκίνησε από την Ευρώπη και έχει πλέον επεκταθεί και στην Αμερική και στόχος του είναι να ενημερώσεις τους καταναλωτές και να προλάβει την σπατάλη τροφίμων (food waste). To όλο concept είναι χτισμένο πάνω στο γεγονός πως κάτι το οποίο μοιάζει άσχημο έχει την ίδια διατροφική αξία και γεύση όσο και ένα που είναι ωραίο.

Πιστεύουμε πως ένα αχλάδι έχει χαλάσει αν έχει πάνω του καφέ κηλίδες ή πετάμε το γάλα αμέσως μόλις λήξει. Σίγουρα το να ξέρουμε πότε κάτι έφτασε σε αυτό το σημείο που δεν υπάρχει γυρισμός είναι σημαντικό, αλλά έτσι επαναπαυόμαστε και σταματάμε να χρησιμοποιούμε τις αισθήσεις μας, οι οποίες και θα μας πουν αν η τροφή μας μπορεί ακόμα να καταναλωθεί. Έχουμε χάσει αυτή την επιδεξιότητα να καταλαβαίνουμε τι είναι ασφαλές να φάμε.

Οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής επίσης, δεν βοηθούν σε αυτό. Περνάμε ολοένα και λιγότερο τρόπο μαγειρεύοντας, όπου δεν χρειάζεται να απορούμε γιατί νιώθουμε ολοένα και λιγότερη σιγουριά στο να αναγνωρίζουμε ποιο φαγητό είναι ασφαλές να το φάω και πώς να το φτιάξω.

Πώς να γίνεις μέλος του κινήματος του άσχημου φαγητού

Ξεκίνα φτιάχνοντας μπανανόψωμο. Αλήθεια, είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να καταλάβεις ότι τα άσχημα φρούτα, μπορούν να φτιάξουν κάτι πάρα πολύ ωραίο. Τι άλλο μπορείς να κάνεις:

ΦΑΕ ΤΑ ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΣΟΥ. Πολλά λαχανικά όπως τα καρότα, το σέλινο και τα σπαράγγια μπορούν να φυλαχτούν σε νερό στο ψυγείο για να μην αφυδατωθούν και ξεραθούν. Βάλε τα πράσινα λαχανικά σε παγωμένο νερό για να τα αναζωογονήσεις. Μπορείς επίσης να αποθηκεύσεις τα άκρα των καρότων, του σέλινου και των κρεμμυδιών για χρήση αργότερα για κάποιο ζωμό.

ΠΙΣΤΕΨΕ ΤΗ ΜΥΤΗ ΣΟΥ. Πάρε μια στιγμή για να μυρίσεις την φρέσκια τροφή σου, ώστε να μπορείς πιο εύκολα να αναγνωρίσεις πότε έχουν πάει άσχημα.

ΦΤΙΑΞΕ ΓΛΥΚΑ ΜΕ ΦΡΟΥΤΑ. Οι καστανές μπανάνες, τα ρυτιδωμένα μήλα και τα αχλάδια μπορούν να μετατραπούν σε απλά και ικανοποιητικά επιδόρπια.

 

Φωτογραφίες: @imperfect produce