Μέσα στα 17 χρόνια που γράφω, μόλις την προηγούμενη εβδομάδα το κατάλαβα: όταν γράφω όλα όσα μου συμβαίνουν και όλα όσα νιώθω, μπορώ να καταλάβω καλύτερα τι μου γίνεται. Αυτή η αποκάλυψη μου έγινε αφού έγραψα το κείμενο, όπου αναρωτιόμουν “και αν μία μέρα τα έχανες όλα“. Η συνειδητοποίηση αυτή περί γραψίματος μπορεί να είναι για μένα κάτι το πρωτόγνωρο, να το πω, όμως για το life coaches και τους θεραπευτές είναι λίγο σαν παλιά μου τέχνη κόσκινο.

Και ευθύς αμέσως θα σου εξηγήσω τι εννοώ για να μη νομίζει ότι μιλώ με γρίφους (και δεν είμαι γερόντισσα, να τα ξεκαθαρίζουμε αυτά…ακόμα).

Ας ξεκινήσω με το ότι υπάρχει το καλό στρες, αυτό που σε ενεργοποιεί και σου δίνει αυτό το extra boos προκειμένου να σταματήσεις να κοιτάς το ταβάνι και να πάρεις μπροστά, αλλά υπάρχει και το κακό στρες ή άγχος, το οποίο σου προκαλεί δυσάρεστες σκέψεις και σε κάνει να είσαι αδύναμος και ανασφαλής.

Μπορεί επίσης να σου κόβεται η ανάσα, να νιώθεις τους μύες σου σφιγμένους, το στομάχι σου άρρωστο, ακόμα και να αποκτήσεις το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου. Όλα αυτά τα πράγματα μειώνουν την αξία σου και σε κρατούν μακριά από τους στόχους και τις φιλοδοξίες σου.

Να πούμε πως το στρες και το άγχος κατοικούν μέσα στο σώμα μας. Και όσα περισσότερα γνωρίζεις για το τι σου συμβαίνει σωματικά, τόσο περισσότερο έλεγχο θα έχεις την επόμενη φορά, που θα βρεθείς αντιμέτωπος με μία κρίση άγχους.

Το σώμα όταν έρχεται αντιμέτωπο με μία απειλή κάνει ένα από τα τρία πράγματα: ή πολεμά ή εγκαταλείπει ή παγώνει. Είναι αυτό που λέμε πως μερικοί άνθρωποι όταν δουν το λιοντάρι πηγαίνουν κατά πάνω του, άλλοι τρέχουν μακριά του, αλλά οι περισσότεροι συνήθως παγώνουν. Εκείνη ακριβώς τι στιγμή χτυπάει ο ανιχνευτής καπνού χτυπά, ο συναγερμός αρχίζει και βουίζει δυνατά. Στο μυαλό λοιπόν η ενεργοποίηση της αμυγδαλής του εγκεφάλου κάνει το σώμα να βαρέσει κόκκινο.

Η αμυγδαλή είναι μια ομάδα νευρώνων, σε σχήμα αμυγδάλου που βρίσκεται κοντά στο εγκεφαλικό στέλεχος και θεωρείται μέρος του «πρωτόγονου» εγκεφάλου που αναλαμβάνει τις ενστικτώδεις λειτουργίες, όπως αυτή του φόβου και του να σε κρατά ασφαλή από επικίνδυνες και βλαβερές καταστάσεις.

Το πιο ώριμο, ορθολογικό μέρος του εγκεφάλου σας είναι ο προμετωπικός φλοιός. Ο προμετωπικός φλοιός είναι το μέρος του εγκεφάλου που ελέγχει τη συμπεριφορά, τον προγραμματισμό και άλλες εκτελεστικές λειτουργίες.

Ένα πράγμα που είναι πολύ χρήσιμο είναι πως όταν η αμυγδαλή στέλνει μηνύματα φόβου σε ολόκληρο το σώμα σου, εσύ πρέπει να χρησιμοποιήσεις τον προμετωπικό φλοίο για να στείλεις μηνύματα ασφάλειας. Για να πεις στον εαυτό σου πως όλα θα πάνε καλά και για να διασφαλίσεις πως είσαι σώος, μακριά από κάθε κίνδυνο.

Ένας καταπληκτικός τρόπος για να το κάνεις αυτό είναι μέσα από την καταγραφή των εμπειριών σου – κοινώς να κρατάς ημερολόγιο.

Πώς αυτό βοηθά; Με διάφορους τρόπους.

Πολλοί είναι αυτοί που λένε ονόμασέ το για να το ξορκίσεις, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να δώσεις ένα όνομα σε αυτό που νιώθεις προκειμένου να βρεις μία κάποια ανακούφιση από αυτό. Και το να κρατάς ημερολόγιο είναι πολύ ωφέλιμο γι αυτό το λόγο – σε μαθαίνει πως να διατυπώνεις τα συναισθήματά σου προκειμένου να κρατήσεις απόσταση από αυτά.

Δύο τεχνικές ημερολογίου, που μπορούν να σε βοηθήσουν είναι αυτές:

Το πρώτο είναι να γράφεις συνεχώς σε μια σελίδα. Άφησε τα συναισθήματά να ξεχυθούν πάνω στο χαρτί (ή στο word) χωρίς φίλτρο. Ενίσχυσε τα συναισθήματά σου χρησιμοποιώντας μεταφορές για να εξηγήσεις τι αισθάνεσαι. Πρόσθεσε αποσπάσματα ή εικόνες εάν αυτό είναι χρήσιμο.

Ενώ γράφεις, ο σκοπός είναι να γεμίσεις τη σελίδα με τις σκέψεις σου- χωρίς επεξεργασία. Μην αναλύεις τι γράφεις ούτε να προσπαθήσεις να τα αλλάξεις. Απλά άφησε τα συναισθήματά σου να βγουν χωρίς να χρειάζεται να ελέγξεις την ορθογραφία και το συντακτικό.

Σταμάτα όταν νιώσεις κάποια σαφήνεια και αίσθηση ανακούφισης. Για μερικούς ανθρώπους και καταστάσεις, αυτό μπορεί να τους πάρεις περίπου 15 λεπτά. Για άλλους, μπορεί να πάρει περισσότερο. Όπως και να ‘χει, βγάζοντας τις σκέψεις έξω από το μυαλό και αφήνοντάς τες σε ένα έγγραφο μπορεί να σε βοηθήσει να διευκρινίσεις και να οργανώσεις όλα όσα νιώθεις.

Ένας άλλος τύπος ημερολογίου περιλαμβάνει τη χρήση υπενθυμίσεων

Ορισμένες από αυτές τις υπενθυμίσεις μπορεί να είναι πράγματα όπως: Τι νιώθω τώρα; Πότε αισθάνθηκα πιο λυπημένος ή ανήσυχος από ποτέ; Για ποιο πράγμα χαίρομαι στη ζωή μου; Ή, για ποιο πράγμα να πω ευχαριστώ;

Κάθε μία από αυτές τις ερωτήσεις μπορεί να σε βοηθήσει να κάνεις πιο εύκολη τη γραφή του ημερολογίου σου, καθώς οργανώνει τις σκέψεις, βοηθώντας να καταλάβεις και να έρθεις σε επαφή με τα συναισθήματά σου. Και αυτή η οργάνωση και σύνθεση θα βοηθήσει τον προμετωπικό φλοιό σου να πει στην αμυγδαλή να χαλαρώσει.

Αφού ολοκληρωθεί η συγγραφή, μη διστάσεις να κάψεις τη σελίδα. Να πετάξεις μακριά το χαρτί. Να το διαγράψεις. Αφήνοντας αυτές τις σκέψεις πίσω μπορεί να νιώθεις πως καθάρισες.

Αν κάνεις αυτή την πρακτική, το να κρατάς δηλαδή ημερολόγιο, καθημερινά, μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της αυτογνωσίας σου. Με την πάροδο του χρόνου, το ημερολόγιο μπορεί να σε βοηθήσει να μειώσεις το άγχος και να το ρίξεις σε ένα πιο διαχειρίσιμο επίπεδο.

Την επόμενη φορά που θα περάσεις από μια δύσκολη κατάσταση και θα χρειαστείς κάποια ανακούφιση, προσπάθησε να την κατονομάσεις και να εξημερώσεις τις σκέψεις σου μέσα από το γράψιμο.

Δεν έχεις να χάσεις τίποτα. Και είναι εντελώς δωρεάν.