Μία από τις αγαπημένες μου στάσεις στη yoga είναι η στάση κεφαλής ή, όπως τη λένε στα σανσκριτικά, η Sirsasana. Δύο μέρες πριν έλαβα ένα μήνυμα από ένα όμορφο κορίτσι στην Καβάλα, η οποία προσπαθεί να κάνει αυτή την asana και μου ζήτησε τις συμβουλές μου για το τι να κάνει στην πρακτική της, ώστε να καταφέρει να τα δει όλα ανάποδα.

Αυτό το post είναι αφιερωμένο σε εκείνη, αλλά και σε όλους τους yogi και yoginis που θέλουν να “κατακτήσουν” τη Sirsasana. Μία μικρή προσοχή όμως, αυτή η στάση δεν ενδείκνυται για όσους έχουν θέματα με την όρασή τους, έχουν υπέρταση και είναι υπέρβαροι.

Πριν από κάθε προσπάθεια για στάση κεφαλής, απαραίτητο είναι να έχουμε κάνει κοιλιακούς, αλλά και μερικά push ups (εσείς οι yogis δοκιμάστε την chaturanga). Αυτά τα δύο είναι απαραίτητα, ώστε να μην καταπονηθεί ο αυχένας και να ανέβουμε και αβίαστα ψηλά, χωρίς να κάνουμε πηδηματάκια.

Επίσης, για όσους δεν νιώθουν ακόμα έτοιμοι μπορούν πάντα να είναι κοντά σε έναν τοίχο.

Τα βήματα

Καθόμαστε στα τέσσερα με τους καρπούς μας ακριβώς κάτω από τους ώμους μας.

Βάζουμε τους αγκώνες μας ακριβώς κάτω από τους αγκώνες (εκεί δηλαδή που ήταν οι παλάμες μας) και πιάνουμε το κάθε μπράτσο με την αντίθετη παλάμη για να μετρήσουμε την απόσταση των χεριών μεταξύ τους. Δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ ανοιχτά, ούτε πολύ κλειστά.

Μπλέκουμε τις παλάμες μας (μικρή συμβουλή τα δύο μικρά δαχτυλάκια να είναι το ένα μπροστά από το άλλο και όχι το ένα κάτω από το άλλο) και σχηματίζουμε ένα τοιχάκι. Προσοχή, το καλαθάκι αυτό που έχουμε σχηματίσει με τις παλάμες μας λειτουργεί σαν τοιχάκι για το κεφάλι μας. Δεν ακουμπάμε το κεφάλι μας πάνω του. Σε αυτό το σημείο απομακρύνουμε τους ώμους από τα αυτιά και το διατηρούμε αυτό καθ’ όλη τη διάρκεια που καθόμαστε στη στάση.

Σηκώνουμε τη λεκάνη και περπατάμε προς το κεφάλι. Ξανά απομακρύνουμε ώμους από τα αυτιά για να μην πιέζεται ο αυχένας.

Με δυνατούς κοιλιακούς σηκώνουμε αργά τα πέλματα από το έδαφος και φέρνουμε γόνατα στο στήθος.

Σιγά σιγά φέρνουμε τα γόνατα πάνω από το κεφάλι και πέλματα στους γλουτούς.

Σιγά σιγά τεντώνουμε τα πόδια μας ψηλά στον αέρα. Ο αφαλός μας είναι προς τα μέσα και η μέση μας δεν σπάει. Τα πέλματα είναι φλεξ. Και δύναμη στα χέρια για να μην πιέζεται ο αυχένας.

Καθόμαστε για όση ώρα νιώθουμε άνετα. Και μετά αργά αργά κατεβαίνουμε ακολουθώντας την αντίθετη πορεία όσο αφορά τα βήματα.

Ξεκουραζόμαστε στη στάση του εμβρύου.