Κάποιοι έχουν μπλέξει τη φαντασία με την πραγματικότητα και συγκεκριμένα στην Ιαπωνία, όπου χάρη στα social media η τελευταία τάση στο αδυνάτισμα είναι “Η Δίαιτα της Σταχτοπούτας”. Όπως μπορεί κάποιος εύκολα να καταλάβει αυτή η ανοησία είναι επηρεασμένη από την εμφάνιση της ηρωίδας στο συγκεκριμένο παραμύθι.

Σύμφωνα με τους άγνωστους ειδικούς στα social media, η φόρμουλα για να βρεις το ιδανικό βάρος είναι το ύψος σου στο τετράγωνο και μετά το πολλαπλασιάζεις με το 18. Δηλαδή, για παράδειγμα, το δικό μου ύψος που είναι 1,72, το ιδανικό βάρος σύμφωνα με τη δίαιτα της Σταχτοπούτας είναι: 1,72 x 172 = 2,95 x 18 = 53 κιλά.

Εγώ 53 κιλά, είμαι εγώ αλλά βλέπω τα ραπανάκια ανάποδα.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Japan Today, το ιδανικό βάρος για τους εμπνευστές της δίαιτας είναι 18% πιο κάτω από από αυτό που προτείνει ο γιαπωνέζικος ιατρικός σύλλογος, για τα στάνταρ της Αγγλίας είσαι λιποβαρής.

Το έχεις χαμηλό Δείκτη Μάζας Σώματος δεν είναι καλή ιδέα, αφού στρεσάρεται το καρδιαγγειακό σύστημα, καθώς “τρώγονται” οι μύες προκειμένου να έχει το σώμα ενέργεια. Επίσης, η καρδιά είναι φτιαγμένη από μυ και μία δίαιτα πείνας μπορεί να την εξαντλήσει. Κάτι ακόμα που μπορεί να σου συμβεί είναι να αποδυναμωθεί το ανοσοποιητικό σύστημα και να σε κάνει περισσότερο ευάλωτη σε ασθένειες, ενώ μπορεί να προκαλέσει αναταραχή στις ορμόνες σου. Το να μη παράγονται αρκετά οιστρογόνα δύναται να οδηγήσει σε οστεοπόρωση. Για να μη μιλήσουμε για τη ψυχική και πνευματική υγεία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μία πριγκίπισσα της Disney γίνεται θέμα συζήτησης. Όταν το μοντέλο Lily James, το 2015, ενσάρκωσε τη Σταχτοπούτα στο remake της ταινίας του Disney, πολλοί ήταν αυτοί που έκαναν λόγο για την υπερβολικά λεπτή μέση της, που όπως αποκαλύφθηκε αργότερα είχε υποστεί ψηφιακή επεξεργασία.

Δεν αρκεί λοιπόν να κυνηγάμε τον πρίγκιπα με το λευκό άλογο, πρέπει τώρα να έχουμε και μέση δαχτυλίδι. Μήπως, η Disney να δημιουργήσει ακόμα περισσότερους ανθρώπινους ήρωες με φυσιολογικά standards, που προβάλλουν έναν υγιή τρόπο ζωής; Από την άλλη πόσο μυαλό μπορεί να χρειάζεται για να καταλάβει κανείς ότι όλη αυτή η αριθμολαγνεία και η εμμονή με το φανταστικό είναι απλά μία τεράστια βλακεία;