Όταν άκουσα πως στους κινηματογράφους θα παιχτεί το Dolphin Man, ένα ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρίτου για τη ζωή του θρυλικού πρωταθλητή ελεύθερης κατάδυσης Ζακ Μαγιόλ, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν “α να μία ωραία ταινία που θα ήθελε οπωσδήποτε να δει ο δάσκαλός μου”. Ποιος είναι ο δασκάλος μου θα αναρωτιέσαι τώρα εσύ και γιατί να έπρεπε να το δει; Ο δάσκαλός μου είναι ο Μιχάλης Φιλίνης, εκπαιδευτής δασκάλων yoga στη σχολή Ghyta Yoga School και master instructor, πιστοποιημένος στην AIDA International στην άπνοια-ελεύθερη κατάδυση. Θυμάμαι κάποιες ζεστές ημέρες του καλοκαιριού να τις περνάω μαζί του στη Λίμνη Βουλιαγμένης και να μου λέει για τα όμορφα της άπνοιας και τις τεχνικές της και εγώ να σκέφτομαι πόσο ένα με τον διαλογισμό είναι όλο αυτό. Το να κάθεσαι ατάραχος κάτω από το νερό με μία σου ανάσα. Όταν λοιπόν μου πρότειναν να πάρω συνέντευξη από την Jenna Apokotos, την πρωταθλήτρια άπνοιας, η οποία εμφανίζεται και στο ντοκιμαντέρ, τον πρώτο άνθρωπο που πάλι σκέφτηκα να έρθει μαζί μου ήταν ο Μιχάλης. Με ενθουσιασμό του έστειλα μήνυμα και του ζήτησα να γίνει ο συντονιστής της συνέντευξης, για να πάρω την απάντηση “Νίκη, τη Jenna την ξέρω. Είναι φίλη μου”. Έπρεπε να το φανταστώ αυτοί οι γιόγκιδες βρίσκονται τελικά παντού.

 

Το ραντεβού δόθηκε στο Παλαιό Φάληρο, διότι θεώρησα πως καλό είναι να γίνει κάπου κοντά στη θάλασσα, που είναι και το φυσικό περιβάλλον της Jenna. Στο μέρος συνάντησης έφτασα 15 λεπτά αργότερα, πιστεύοντας πως ίσως να έχουν καθυστερήσει κι εκείνοι, αλλά οι άνθρωποι που κάνουν άπνοια μάλλον παίρνουν το χρόνο σοβαρά. Απολάμβαναν το τσάι τους ήδη και με περίμεναν.

Για την ιστορία, η Jenna είναι 34 ετών και μένει μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας και αυτή είναι η ιστορια της, οπως μου τη διηγήθηκε με τη βοήθεια και τον έξτρα σχολιασμό του Μιχάλη:

Πρέπει να ήμουν 8 ετών όταν είδα τις πρώτες εικόνες από free diving και ήταν για μένα μία φαντασίωση. Έφτασα 29 ετών για να πάω να γραφτώ σε μία σχολή ελεύθερης κατάδυσης και αυτή ήταν στο Βέλγιο (!), όπου είχα μετακομίσει τότε.

Τρελάθηκα με το βάθος όταν μέσα σε 5 μέρες, που ήταν η πρώτη μου επαφή με τη θάλασσα, έφτασα από τα 0 στα 42 μέτρα και δεν είχα καν τελειώσει το πρώτο επίπεδο της εκπαίδευσής μου.

Παλιότερα ήμουν πολύ νευρικό άτομο. Η ελεύθερη κατάδυση με βοήθησε να ακούσω τον εαυτό μου, να ακούσω το σώμα μου και να ξανακάνω μία σύνδεση με εμένα.

Το άθλημα αυτό μπορεί να σου φουσκώσει τον εγωισμό. Νομίζεις πως είσαι υπεράνθρωπος. Και γίνεσαι εύκολα αλλαζονικός.

Δοκίμασα yoga, γιατί είχα ακούσει πως θα με βοηθήσει στις επιδόσεις μου, να έχω μεγαλύτερη ευλυγισία και να αναπνέω καλύτερα. Αρχικά για μένα ήταν περισσότερο σωματική άσκηση. To link μεταξύ yoga και ελεύθερης κατάδυσης ήρθε όταν έκανα βάθος και κατάλαβα πως για να φτάσουμε τόσο βαθιά πρέπει να απαλλαχθούμε απ’ όλους του φόβους. Αν δεν το κάνεις αυτό δεν μπορείς να φθάσεις σε μεγάλα βάθη. Είμαι μόνη με τον εαυτό μου, ακούω συνειδητά τις σκέψεις μου και πρέπει να τις κάνω να πάψουν για να τα καταφέρω.

Συχνά, για τους άντρες το να πηγαίνει μία γυναίκα σε βάθος 80 μέτρων τους φαίνεται περίεργο, επειδή υποτίθεται δεν έχει τόση δύναμη όση εκείνοι. Επίσης, κάποιοι άντρες που δεν μπορούν να φτάσουν τόσο βαθιά τους χτυπάει στον εγωισμό τους και εκφράζουν μία αρνητικότητα, την οποία μπορώ να αντιληφθώ. Και αυτό είναι κάτι που μου αρέσει και δεν μου αρέσει. Όταν ξεκίνησα να κάνω ελεύθερη κατάδυση έχασα πολλούς φίλους άντρες.

Ο βυθός για μένα είναι το πιο ωραίο μέρος. Είσαι εσύ και ο σούπερ εαυτός σου. Δεν είσαι μέσα στο σώμα σου, είναι σα να είσαι ένα με το όλον. Δεν είσαι πια εσύ. 

Όταν άρχισα την ελεύθερη κατάδυση, ήταν τόσο αποκαλυπτικά όλα όσα βιώσα για μένα, που μου έδωσε την ώθηση να τα σταματήσω όλα. Όταν πλέον συνδέθηκα με τον εαυτό μου κατάλαβα πως όλα αυτά που έκανα μέχρι τότε δεν ήμουν εγώ, ούτε μου άρεσαν. Έπαιρναν από εμένα πολύ ενέργεια και κάθε φορά είχα την ίδια συμπεριφορά: δούλευα, δεν μου άρεσε, κουραζόμουν μέχρι το σημείο να θέλω να αλλάξω δουλειά και άλλαζα. Για μένα αυτό ήταν μία βίαιη συνειδητοποίηση και ταυτοχρόνως  και ευχάριστη.

Δεν μπορείς να ζήσεις από την ελεύθερη κατάδυση. Αυτό που κάνουμε είναι να υπηρετούμε το πάθος μας. Είναι όμορφο να νιώθεις πως εμπνέεις τους άλλους και είναι ένα είδους πληρωμής για την ενέργεια που έχεις καταναλώσει σε αυτό, αλλά ωστόσο οικονομικό όφελος δεν υπάρχει ή αν υπάρξει αυτό θα γίνει δύσκολα και σπάνια.

Μία τυπική μέρα προπόνησης μου είναι η εξής: Ξυπνάω στις 7. Κάνω ασκήσεις για την ευλυγισία και ασκήσεις αναπνοών, μία με δύο ώρες πριν φτάσω στο νερό. Όταν φτάνω εκεί, δεν κάνω τίποτα, κάνουν οι άλλοι. Θα έλεγα χαριτολογώντας πως το free diving είναι άθλημα για τεμπέληδες. Κάνεις ό,τι λιγότερο μπορείς προκειμένου να μην καταναλώσεις ενέργεια και να είσαι χαλαρός.

Γιατί να ασχοληθεί κάποιος με την ελεύθερη κατάδυση; Για να έρθεις σε επαφή με το σώμα σου, να μάθεις να σέβεσαι το τι είσαι εσύ και να σέβεσαι και τη φύση.

Ο σύντροφός μου, ο Alexis Duvivier με βοήθησε στο ρεκόρ μου. Με έμαθε να έχω σκαλοπάτια μέχρι το στόχο μου. Ήταν δίπλα μου και με χαλαρώνε.

Οι γονείς μου δεν σταματούν να φοβούνται για μένα και συγχρόνως είναι και υπερήφανοι.

Η Jenna Apokotos και ο Alexis Duvivier αποφάσισαν να δημιούργησουν την Kyaneos, και να μπορέσουν να δώσουν στον κόσμο ό,τι εκείνοι κέρδισαν από την ελεύθερη κατάδυση.