Όταν πριν περίπου από δυόμιση χρόνια, μία μέρα καλοκαιρινή, έχασα τη δουλειά μου, ενώ ένα μήνα πριν ο σκύλος μου είχε φύγει από τη ζωή, ξαφνικά έζησα ένα deja vu. Ζούσα σε επανάληψη ό,τι μου είχε συμβεί το 2011, όπου τότε εν μέσω κρίσης και στενοχώριας γιατί μου είχαν κλέψει το αυτοκίνητο και επίσης έμπαινα στον τρίτο μήνα απλήρωτη, αποφάσισα εγώ να αφήσω τη δουλειά μου για να ασχοληθώ με ένας θεός ήξερε τι, γιατί εγώ δεν ήξερα.

Και ενώ αναρωτιόμουν, πώς πόσες φορές μπορεί να μου συμβεί αυτό το χάνω-τη-γη-κάτω-από-τα-πόδια μου συναίσθημα, η ιστορία επαναλήφθηκε λίγο πριν την εκπνοή του 2017. Μάλλον το κακό έπρεπε να τριτώσει για να καταλάβω πως ήρθε η στιγμή όχι απλά να αλλάξω κεφάλαιο, αλλά να αρχίζω να γράφω άλλο βιβλίο.

Ένιωσα πως ο αυτόματος πιλότος, στον οποίο είχα μπει, και που κάποιοι την ονομάζουν ρουτίνα και κάποιοι άλλοι βόλεμα, σταμάτησε να δουλεύει και καλούμουν να πάρω ξανά τη ζωή μου στα δικά μου χέρια και να την κατευθύνω manually. Αρχικά πήρα μία ανάσα. Έκλεισα τα μάτια και σκέφτηκα πως θα τα καταφέρω, αλλά η αλήθεια είναι πως ένιωσα μερικά τσιμπήματα πανικού μέσα στις φλέβες μου.

Έχουμε γεννηθεί και μεγαλώσει μέσα σε μια κοινωνία ασφυκτικά γεμάτη από προσδοκίες, όπου για να τις ικανοποιήσουμε μπαίνουμε σε έναν αυτοματισμό (σχολείο, σπουδές, δουλειά, λεφτά, καλή ζωή) και αν κάτι μας βγάλει από την προκαθορισμένη πορεία μας αισθανόμαστε το σύμπαν να μας πλακώνει και το επίθετο “αποτυχημένος/η” να γίνεται συνώνυμο του ονόματός μας.

Ως παθούσα, συνιστώ ψυχραιμία. Τέτοιες καταστάσεις είναι σαν τις κρίσεις πανικού – ή τουλάχιστον εγώ με αυτές τις παρομοιάζω – όπου νομίζεις ότι πεθαίνεις, και όσο το νομίζεις αυτό τόσο περισσότερο διογκώνεις αυτή τη σκέψη, μέχρι που τελικά να μην μπορείς να πάρεις ανάσα και κάπου εκεί να πυροδοτηθεί το ένστικτο της επιβίωσης και ω ναι όλα είναι καλά. Ο ήλιος συνεχίζει να λάμπει, η γη συνεχίζει να γυρίζει και εσύ ζεις.

Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι ένας επαναπροσδιορισμός των πραγμάτων, που πραγματικά αξίζουν, και αλλαγή πλεύσης σε ένα νέο τρόπο σκέψης. Τι θα έλεγες να αρχίσεις να εκτιμάς την απλότητα και να μην αφήνεις την ενέργειά σου να στερεύει; Μετά από το άγχος που μου προκάλεσε το άγνωστο μέλλον – και τώρα τι; – πήρα την απόφαση να εστιάσω την προσοχή μου στο πώς θα κάνω την καθημερινότητά μου καλύτερη και πώς εγώ σαν άνθρωπος θα αναπτυχθώ. Την πρώτη φορά έκανα training στη yoga και τη δεύτερη πήρα τη σκηνή μου και πήγα ελεύθερο camping για τρεις εβδομάδες. Κυνήγησα τη μαγεία της απλότητας και ξάφνου τα πράγματα έγιναν πιο ανάλαφρα, ενώ το κυνήγι του χρόνου έπαψε να υφίσταται. Όλα τελικά έγιναν και εγώ συνέχιζα να ζω. Πιο όμορφα. Την τρίτη φορά έκανα επιτέλους αυτό που έπρεπε να κάνω καιρό τώρα: να δημιουργήσω κάτι ολοκληρωτικά δικό μου, που μέσα από αυτό μπορώ να εκφραστώ και να είμαι εγώ.

Σε καθημερινό επίπεδο και χωρίς να χρειάζεται να σου τύχουν ανορθόδοξες καταστάσεις μπορείς να εντάξεις τη μαγεία της απλότητας και του no stress please στη ζωή σου με απλές κινήσεις, όπως:

Σκέψου πως είσαι αρκετός και μη καταδιώκεσαι από την τελειότητα. Προσπάθησε να βάζεις τον πήχη σε ανθρώπινα επίπεδα. Έτσι όχι μόνο θα καταφέρεις να φτάσεις τους στόχους σου, αλλά θα βοηθήσεις και την αυτοπεποίθησή σου να ανθίσει. Η τελειομανία πολλές φορές οδηγεί στο να έχουμε μέσα μας το συναίσθημα του ανικανοποίητου.

Ξεκίνα να αντιλαμβάνεσαι πως δεν γίνεται να τους κάνεις όλους ευτυχισμένους. Γιατί ό,τι και να κάνεις δεν γίνεται να τους ικανοποιείς όλους. Δεν ταιριάζεις με όλους. Οι χημείες σας δεν κολλάνε. Δεν χρειάζεται να έχεις τον έλεγχο για τα πάντα.

Άρχισε να απολαμβάνεις τα απλά πράγματα. Όταν τρως το αγαπημένο σου φρούτο, απόλαυσέ το. Όταν ξαπλώνεις στα καθαρά σου σεντόνια, απόλαυσέ το. Μία αγκαλιά, ένα φιλί, ένα γέλιο. Απόλαυσέ τα. Τον ήλιο που σε χτυπάει. Την αλμύρα της θάλασσας. Απόλαυσέ τα.

Υπάρχουν και οι πεδιάδες. Δεν είναι όλα βουνό. Όταν στρεσάρεσαι ρώτα τον εαυτό σου: θα σε στρεσάρει σε 5 μέρες; Σε 5 μήνες; Σε 5 χρόνια από τώρα;

Θυμήσου να αναπνέεις. Όταν χάνεσαι σε σκέψεις χαοτικές, σε προβλήματα του μέλλοντος ή του παρελθόντος, ανέπνεε από την κοιλιά για ένα με δύο λεπτά. Άφησε τη μαγεία και την ενέργεια του οξυγόνου να γεμίσει όλο σου το σώμα. Αυτή η απλή κίνηση θα σε επαναφέρει.

Κοίτα τον ουρανό. Είσαι ελεύθερη. Καμία σκέψη δεν μπορεί να σε φυλακίσει.

Όλα είναι απλά, αρκεί εσύ να είσαι διατεθειμένη να μην τα μπλέξεις.

 

Bliss
L.P.

Φωτογραφίa: Δημήτρης Βασιλείου