Ίσως να την είχες την απορία, ίσως και όχι. Εγώ, όπως και να ‘χει οφείλω, να σου πω γιατί ένα από τα πρώτα πράγματα, που ακούς σε ένα μάθημα της yoga, είναι πως η εισπνοή και η εκπνοή γίνεται από τα ρουθούνια.

Είναι κάποιου είδους καπρίτσιο των δασκάλων; Εμμονή των σοφών γιόγκιδων; Όχι, όχι, όχι. Υπάρχει λόγος που συμβαίνει αυτό.

Όπως μπορούμε να διαβάσουμε και στο βιβλίο «Οι Εσωτερικές Ασκήσεις της Αναπνοής» του Μιχάλη Φιλίνη, εισπνέουμε από τα ρουθούνια, διότι ο αέρας φιλτράρεται, καθαρίζεται, θερμαίνεται και υγραίνεται, προτού περάσει στους πνεύμονες, οι οποίοι ως εσωτερικό όργανο είναι εκλεπτυσμένο και ευάλωτο. Το πέρασμα από τα ρουθούνια προετοιμάζει τον αέρα ώστε να αποκτήσει μία πιο φιλική ποιότητα προς το εσωτερικό περιβάλλον του υλικού σώματος.

«Και καλά η εισπνοή, υπάρχει λόγος», θα σκέφτεσαι τώρα. Η εκπνοή όμως γιατί να γίνεται και αυτή από τα ρουθούνια και όχι από το στόμα; 

Ένας σημαντικός λόγος είναι πως από το στόμα μπορούμε να εισπράξουμε διάφορα υπέροχα (not) μικρόβια, καθώς το στόμα έχει πολύ περιορισμένες άμυνες σε σχέση με τα ρουθούνια.

Όσο θα προχωράς στην πρακτική σου θα μάθεις επίσης πως μέσα στα ρουθούνια βρίσκονται οι απολήξεις των βιοενεργειακών καναλιών (νάντις), που ενεργοποιούνται στη ροή τους τόσο με την εισπνοή, όσο και με την εκπνοή.

Η συνειδητή και συντονισμένη αναπνοή από τα ρουθούνια οδηγεί στη συγκέντρωση, στη χαλάρωση και στο διαλογισμό.

Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις που εισπνέουμε από το στόμα (σίταλι και σίτκαρι) και εκπνέουμε από τη μύτη (αναπνοή του λιονταριού), αλλά αυτές θα σας τις αναπτύξω κάποια άλλη στιγμή.

 

Κεντρική Φωτογραφία: @aeriallynn