Να έχεις γύρω σου ανθρώπους, που μοιάζουν να είναι πολεμιστές, ανεξαρτήτως από οτιδήποτε συμβαίνει. Που θα είναι πάντα εκεί με τα σωστά λόγια και τις σωστές σκέψεις. Και που πάντα θα είναι έτοιμοι να πέσουν για να αγωνιστούν μέσα στο τερέν της ζωής μαζί σου. Να έχεις γύρω σου ανθρώπους που είναι πολεμιστές. Γιατί θα σε βοηθήσουν να μεγαλώσεις, όπως δεν σε βοήθησε ποτέ κανένας άλλος.

Λίγες ώρες πριν «κρεμάσω» τα κουνελοαυτιά μου και φορέσω τη νέα τροπική μου προσωπικότητα, νιώθω περισσότερο από ποτέ την ανάγκη να ευχαριστήσω τους δικούς μου warriors. Αυτούς που με έπλασαν όλα αυτά τα χρόνια και με βοήθησαν να ανθίσω και αυτούς που τόσο καιρό μου έλεγαν, πως ήρθε η ώρα να ανοίξω τα δικά μου φτερά και να κάνω το επόμενο βήμα και τελικά με πήραν από το χέρι και μου είπαν «πάμε». Τους φίλους, τους συντρόφους, τους εραστές, όσους καθίσαμε σε διπλανά γραφεία και μου έδωσαν γνώση και έμπνευση.

Όλοι σας ήσασταν τα χρώματα στον λευκό καμβά μου. Και χωρίς εσάς θα ήταν δύσκολο να επανεφευρίσκω τον εαυτό μου και να καταφέρνω να γλιτώνω από την ελαφρώς αβάσταχτη ρουτίνα δουλειά-σπίτι-σπίτι-δουλειά.

Παρεπιπτόντως, είναι ωραία να λέμε ευχαριστώ. Αλήθεια, σας ευχαριστώ.

Εμπρός, λοιπόν, για νέες περιπέτειες. Και όταν ξεκινάς για νέα ταξίδια κάποια πράγματα τα αφήνεις πίσω. Οι προσκολλήσεις, άλλωστε, δεν αφήνουν χώρο για νέες εμπειρίες. Μπορεί να ακούγεται κάπως υπερβολικό, αλλά το ότι αποχωρίζομαι τη NikkiKounelion είναι μεγάλο θέμα για μένα. Είναι το τέλος μίας εποχής.

Το «κουνέλι», ένα nickname που μου δόθηκε πριν από 10 χρόνια σε ένα διαμέρισμα στη Σεμιτέλου, και που στην ουσία στάθηκε η αφορμή για να γεννηθεί η προσωπικότητα NikkiKounelion (γιατί σε αυτή τη ζωή παίζουμε ρόλους, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είμαστε αληθινοί) αποφάσισε πλέον να αποσυρθεί στην κουνελότρυπά του και να δώσει τη θέση του στη Lady Papaya. Κλείνει ένα κεφάλαιο και ανοίγει ένα καινούργιο.

Ελπίζω να έχω όλους τους warriors μαζί μου. Ξέρετε ποιοι είσαστε.

 

Μαριλού (aka Madame Ginger) σε ευχαριστώ γιατί έκανες τον αποχωρισμό, από το «κουνέλι» λιγότερο δραματικό, και γιατί χωρίς εσένα η Lady Papaya ίσως να ήταν ακόμα ένα όνειρο.   

 

Bliss
L.P